हरवलेल्या पत्त्यांचा (की नात्यांचा) बंगला

हरवलेल्या पत्त्यांचा (की नात्यांचा) बंगला

सध्या नवीन आलेले हे नाटक गाजते आहे. असे म्हणायचे कारण की याची तिकिटे on-line लगेच संपतात . पण आठवडाभर आधी करून का होईना आजच्या प्रयोगाची तिकिटे मिळाली. आणि एक चांगला प्रयोग पाहिल्याचे समाधान पण मिळाले. या नाटकाबद्दल आणखी एका कारणाने उत्सुकता होती ती म्हणजे यात वंदना गुप्ते महत्वाची भूमिका करणार होत्या. कलर्स मराठी वरील एक मराठी मालिका त्या करत होत्या त्यात त्यांच्या क्षमतेला न साजेशी भूमिका त्या करत होत्या. आता त्यांनी ती मालिका सोडली आणि आज त्यांचे काम पाहून वाटले - होय याला वंदना गुप्ते म्हणतात. स्वरा मोकाशी यांनी नेटकेपणाने हे नाटक लिहिले आहे. तुलना करू नये पण त्यांचे लिखाण हे वसंत कानेटकर यांच्या लिखाणासारखे बांधीव वाटले. काही संवाद दाद घेवून गेले. वय उताराला लागलेल्या एका एकाकी स्त्रीच्या अवस्थेचे चित्रण आहे. सोबत म्हणून एक पेयिंग गेस्ट मुलगी- निधी -तिथे राहत असते. मुलगा सून व नात अमेरिकेत. मुलगी इथेच . ती तिच्या मुलाला आई कडे ठेवायचा प्रस्ताव आणते पण तिची परवानगी गृहीत धरून . आणि त्यासाठी ती निधीला घराबाहेर पण काढते व तिची बदली झाली म्हणून स्वत: राहायला येते. आई अस्वस्थ असते . तिची अस्वथता नेपथ्य , अभिनय , पात्रांच्या हालचाली यातून संवादाशिवाय प्रेक्षकांपर्यंत पोचतात. यावर कळस म्हणून मुलगी स्वत:ची सासू आजारी म्हणून आईला तिकडे पाठवायचा घाट घालते. आणि या अस्वस्थेत असतानाच निधी तिला भेटायला येते आणि सगळे बंध कोसळतात. निमित्त वृद्धाश्रमात आलेलेल्या तिच्या बहिणीच्या मृत्यूचे. मग एक वेगळी स्वत्वाची जाणीव झालेली आई पुढे येते. इथे नात्यांचे वेगवेगळे पदर पुढे येतात. वृद्धाना गृहीत धरण , नात्याचे अधिकार गाजवण नि हे करतांना त्या व्यक्तीवर कळत न कळत आक्रमण कारण. एक चांगली संहिता, वंदना गुप्ते -आई , प्रतीक्षा लोणकर इरा म्हणजे मुलगी या दोन समर्थ अभिनेत्रींच्या अभिनय जुगलबंदीत निधी झालेली दीप्ती लेले आपला विशेष ठसा उमटवून जाते. त्यांना इतर कलाकारांनी पण छान साथ दिली आहे. दिग्दर्शक म्हणून चंद्रकांत कुलकर्णी हे नाव आपल्या कीर्तीला साजेसा ठसा उमटवते. अर्थात प्रेक्षकांचा प्रतिसाद पण उत्साहवर्धक होता.

अनिल जोशी
२८.१२.२०१९.

Comments

  1. UnknownJanuary 1, 2020 at 8:52 AM

    नाटकातील कलाकार आणि दिग्दर्शक यांची नावं वाचून काहीतरी चांगलं असावं असं वाटत होतं. धन्यवाद तुझ्या अभिप्रायाबद्दल!

    ReplyDelete
  2. UnknownJanuary 17, 2020 at 10:52 AM

    नाटक बघायला पाहिजे.

    ReplyDelete
  3. UnknownFebruary 25, 2020 at 10:11 AM

    Thanks for the review and gist. Will.watch when I get a chance!!

    ReplyDelete
  4. Niveda phadnisMarch 10, 2020 at 9:53 AM

    नक्कीच बघण्यासारखे... छान रिव्ह्यू

    ReplyDelete
  5. Ashok RajapurkarApril 4, 2020 at 7:37 AM

    Gharo ghari maatichya chuli. Good artist make such stale tales tolerable.

    ReplyDelete
  6. KholevandanaApril 21, 2020 at 8:49 AM

    Natakacha vishay khup vegala aahe..nice article as usual

    ReplyDelete
  7. Prashant Thorat GURUKRUPAMay 23, 2020 at 7:05 AM

    सुंदर समीक्षा... धन्यवाद..
    ... प्रशांत थोरात, पुणे कार्यवाह ,गुरुकृ संस्था.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

स्पेशल नात्याचे गाव - देवरुख

Image
(देवरुख ची गायिका रसिका गानू ) देवरुख हे रत्नागिरी जिल्ह्यातील संगमेश्वर तालुक्याचे मुख्यालय असलेले गाव. कोकण म्हणजे तसा डोंगराळ प्रदेश पण रत्नागिरी जिल्ह्यात दोन गावे अशी आहेत की ती पठारावर आहेत त्यामुळे ती विशेष मानली जातात. एक दापोली व दुसरे देवरुख. देवरुख हे दोन महामार्गांच्या मधोमध व उंचावर आहे. कोल्हापूर -रत्नागिरी मार्गावरील साखरपा व मुंबई गोवा रस्त्यावरील संगमेश्वर या दोन्ही ठिकाणांहून सारख्या अंतरावर (१६ किमी) हे गाव वसलेले आहे. या गावाचा माझा संबंध हा १९८१ मध्ये माझ्या विवाहानंतर आला. येथील माणिक रामकृष्ण दिक्षित हिच्याशी पुण्यातच विवाह झाल्यानंतर खास जावई या विशेष नात्याने या गावी प्रथम गेलो. तसे हे दिक्षित यांचे मूळ गाव नव्हे. श्वशुर रा वा दिक्षित हे देवरुख येथे १९७० च्या सुमारास नव्याने स्थापन झालेल्या महाविद्यालाचे प्राचार्य म्हणून इथे आले होते. त्यांची अध्यापनाची सगळी कारकीर्द कर्नाटकात बेळगाव, गडद, निपाणी येथे घडली होती. अध्यापन व प्रशासन यातील हातोटी व काहीतरी साध्य करायचा ध्यास यामुळे ते इथे आले. त्यांचे मूळ गाव देवगड तालुक्यातील तिर्लोट. त्यामुळे या कोकण भूमीत...
Read more

डोळे हे जुलमी गडे

Image
आपल्या नाक, कान, त्वचा ,जीभ या इंद्रियां प्रमाणेच डोळे हे पण एक इंद्रिय आहे पण डोळ्यांवर सारे कवी आणि गीतकार डोळ्यांवर जास्त मेहेरबान आहेत. कधी लाडिक तक्रार करताना प्रेयसी म्हणते –डोळे हे जुलमी गडे, रोखुनी मज पाहू नका. कधी नजरेचा पाठलाग होतो- या डोळ्यांची दोन पाखरे फिरतील तुमच्या भवती, पाठलाग ही सदैव करतील असा कुठे ही जगती. कधी प्रियकर प्रेयसीला म्हणतो- डोळ्यात वाच माझ्या गीत भावनांचे. डोळे हे पारदर्शी असतात म्हणून प्रियकर सांगतो – डोळ्यांत सांजवेळी आणू नकोस पाणी , त्या दूरच्या दिशांना सांगू नकोस कहाणी. तर कुणी म्हणत –मोठ मोठ डोळ तुझ कोळ्याच जाळ जणू , मोत्याची मासळी त्यात गावायची नाय. हीच गोष्ट हिंदी मध्ये पण आढळते. नैन लाड गायी रे तो मनवा ........ नैनसे नैन नाही मिलाओ मेरे नयना सावन भादो, फिरभी मेरा मन प्यासा जानेमन जानेमन तेरे दो नयन, चोरी चोरी लेके गये देखो मेरा मन मेरे दो नयन चोर नाही सजन , तुमसे ही खोया होगा कही तुम्हारा मन आंखो ही आखो मे इशारा हो गया बैठे बैठे जीनेका सहारा हो गया. आंखो की गुस्ताखीया माफ हो आखोमे बसे हो तुम नयनोंकी बात नयना जाने...
Read more

राग मधुवंती

Image
काल बसमधून घरी जाताना पंडित जसराज यांचा मधुवंती ऐकत होतो. थेट मैफलीमधील ध्वनिमुद्रण असल्याने त्यांनी तो छान रंगवला. त्यातील विरहार्त भावना मन व्याकुळ करीत होती पण त्यातील विलक्षण गोडी पण मजा आणत  होती . अर्थात हा राग फार गायला जात नाही आणि मधुवंती म्हटलं की सुमन कल्याणपूर यांचं गाणं आठवत . मधुवंतीच्या सुरासुरातून आळविते मी नाम एकदा दर्शन दे घनश्याम नयनी माझ्या गोकुळ वसले यमुनेचे जळ गाली झरले राधेपरी मी सर्व वाहिले सुख शांतीचे धाम वसंतातले सरले कूजन तुझ्याविना हे उदास जीवन शोधीत तुजला फिरते वणवण, नाही जीवा विश्राम दासी मीरा ये दाराशी घे गिरिधारी तव हृदयाशी या पायाशी मथुरा -काशी, तीर्थापरी हे नाम एकदा दर्शन दे घनश्याम मधुवंती रागावर आधारित काही गाणी निरोप कसला माझा घेता झन झनन छेडिल्या तारा प्रेम सेवा शरण बहरला पारिजात दारी मधुवंतीच्या सुरासुरातूनी स्वप्नात रंगले मी सुमन कल्याणपूर यांचे हे अवीट गोडीचे भावगीत. त्यांचा गोड आवाज आणि जसे शब्द हेत त्याप्रमाणे सम्पूर्ण गाण्यात मधुवंतीचे मधाळ सूर सर्वत्र झिरपत असतात मधुवंती हा तोडी थाटाचा राग आहे .या मध्ये गांधार कोमल...
Read more