कट्टा

कट्टा

आज माझे स्नेही किस्त्रीम चे संपादक विजय लेले यांचा फोन आला . बर्याच दिवसात भेट झाली नाही म्हणून भेटू असे म्हणाले . पुढे सहाजिकच पश्न आला ते कुठे भेटायचे? अशा भेटी साठी एखादा अड्डा लगतो. जिथे मनसोक्त गप्पा मारायची सोय असते , मधून मधून चहा मिळावा आणि शक्यतो ते जागा बंदिस्त नसावी. 
पुण्यात आल्यावर असा पहिला अड्डा होता तो बालगंधर्व परिसरातील कॅफे टेरिया . तिथे छान गप्पाष्टके रंगायची. पुढे पुढे तेथील गर्दी वाढल्याने मग आम्हाला शोध लागला तो  डीलाईट चा. फर्गुसन कॉलेज रस्त्याच्या सुरुवातीलाच उजव्या बाजूला आतल्या बाजूला हे कॅफे होते. याची कॅफेची जागा छोटी पण बाहेर मोकळी जागा भरपूर. तिथे अनेक ग्रुपचे अड्डे जमायचे. सळसळत्या तरुणाईचा अविष्कार तिथे पाहायला मिळे .नाटकांचे, राजकीय ,पत्रकार असे अनेक लोक तिथे वेळात वेळ काढून येत व फ्रेश होवून जात. आमची साप्ताहिक सुटी गुरुवारची असल्याने आम्ही बुधवारी संध्याकाळी तिथे जमून वीकेंड चा श्रीगणेशा करत असू. आम्ही त्याला आनंदमठ असे नाव दिले होते. त्यावर एक कविता पण केली होती.
आनंदमठ 
नवकाव्य
रात्री निघायचं
इन्कम टेक्स
येतो बर का
मी आहेच की
पंप्या
फाडली की
तरी वाटलंच
चहा घे
मधे ठेव ना
पडली?
दोन इकडे दोन तिकडे
त्याचं हेड ऑफिस इथे आहे
तुमचे ते हे ......
लव्ह स्टोरी
तू सुपारी दिली?
मला वाटत
बेडरूम मध्ये चार
ए भडव्या हल
किती जवळ घेतलं बघ
फ sssटाsss क
मार मला मार 
मला शिकवू नये
ताप नाही 
एक विषय सुटला की खल्लास
प्यार मांगा है तुम्हीसे
(यातील एकही शब्द माझा नाही तर विविध टेबल वरून आलेले हे शब्द आहेत)ही १९७८ मधील घटना आहे.

पुढे पुढे तिथे येणारी मानली गप्पाष्टके इथे जमवत पण चहा शेजारी रूपालीत जावून पीत. परिणाम व्हायचा तोच झाला . कॅफे दिवाळखोरीत जावून बंद पडले.
त्यानंतर आमचा अड्डा अलका टोकीज समोरील दरबार मध्ये जमू लागला कारणाकारणाने. तिथेच विख्यात चित्रकार चंद्रमोहन शी परिचय झाला. काही काळ मी व लेले तिथे भेटत असू. ते ही बंद पडले. मग शेजारील रिगल मध्ये अड्डा हलवला. आता इमारतीच्या दुरुस्तीसाठी ते पण बंद आहे.
एकदा आमच्या संगीतप्रेमी ग्रुप ने IMDR कॅन्टीन दाखवले. काय जागा आहे ही. गोखले अर्थशास्त्र व राज्यशास्त्र संस्थेच्या शेजारी. पत्र्याच्या शेड सारखे बांधकाम पण सभोवती मोठा परिसर, वाहन उभे करायला मुबलक जागा. चांगले खाद्यपदार्थ माफक दरात व किती पण वेळ बसा. अड्डा यासाठी आवश्यक त्या सर्व बाबींची पूर्तता करणारे हे ठिकाण. लेले तर कधी कधी सकाळी एका कोपर्यात बसून गरम उप्पीट खात लिखाण करत असत. आज पण तिथेच गप्पा झाल्या. एकाच इच्छा या ठिकाणाला कुणाची नजर लागू नये व हा अड्डा असाच राहावा. आतला उत्साह व उर्जा इथे असते की आपण ईथे आल्यानंतर आपले वय २०-२५ वर्षांनी कमी झाल्याचा अनुभव सर्वांना येतो.

अनिल जोशी 
०४.०१.२०२०
(कृपया आपली प्रतिक्रिया नावासह द्यावी) 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

स्पेशल नात्याचे गाव - देवरुख

Image
(देवरुख ची गायिका रसिका गानू ) देवरुख हे रत्नागिरी जिल्ह्यातील संगमेश्वर तालुक्याचे मुख्यालय असलेले गाव. कोकण म्हणजे तसा डोंगराळ प्रदेश पण रत्नागिरी जिल्ह्यात दोन गावे अशी आहेत की ती पठारावर आहेत त्यामुळे ती विशेष मानली जातात. एक दापोली व दुसरे देवरुख. देवरुख हे दोन महामार्गांच्या मधोमध व उंचावर आहे. कोल्हापूर -रत्नागिरी मार्गावरील साखरपा व मुंबई गोवा रस्त्यावरील संगमेश्वर या दोन्ही ठिकाणांहून सारख्या अंतरावर (१६ किमी) हे गाव वसलेले आहे. या गावाचा माझा संबंध हा १९८१ मध्ये माझ्या विवाहानंतर आला. येथील माणिक रामकृष्ण दिक्षित हिच्याशी पुण्यातच विवाह झाल्यानंतर खास जावई या विशेष नात्याने या गावी प्रथम गेलो. तसे हे दिक्षित यांचे मूळ गाव नव्हे. श्वशुर रा वा दिक्षित हे देवरुख येथे १९७० च्या सुमारास नव्याने स्थापन झालेल्या महाविद्यालाचे प्राचार्य म्हणून इथे आले होते. त्यांची अध्यापनाची सगळी कारकीर्द कर्नाटकात बेळगाव, गडद, निपाणी येथे घडली होती. अध्यापन व प्रशासन यातील हातोटी व काहीतरी साध्य करायचा ध्यास यामुळे ते इथे आले. त्यांचे मूळ गाव देवगड तालुक्यातील तिर्लोट. त्यामुळे या कोकण भूमीत...
Read more

डोळे हे जुलमी गडे

Image
आपल्या नाक, कान, त्वचा ,जीभ या इंद्रियां प्रमाणेच डोळे हे पण एक इंद्रिय आहे पण डोळ्यांवर सारे कवी आणि गीतकार डोळ्यांवर जास्त मेहेरबान आहेत. कधी लाडिक तक्रार करताना प्रेयसी म्हणते –डोळे हे जुलमी गडे, रोखुनी मज पाहू नका. कधी नजरेचा पाठलाग होतो- या डोळ्यांची दोन पाखरे फिरतील तुमच्या भवती, पाठलाग ही सदैव करतील असा कुठे ही जगती. कधी प्रियकर प्रेयसीला म्हणतो- डोळ्यात वाच माझ्या गीत भावनांचे. डोळे हे पारदर्शी असतात म्हणून प्रियकर सांगतो – डोळ्यांत सांजवेळी आणू नकोस पाणी , त्या दूरच्या दिशांना सांगू नकोस कहाणी. तर कुणी म्हणत –मोठ मोठ डोळ तुझ कोळ्याच जाळ जणू , मोत्याची मासळी त्यात गावायची नाय. हीच गोष्ट हिंदी मध्ये पण आढळते. नैन लाड गायी रे तो मनवा ........ नैनसे नैन नाही मिलाओ मेरे नयना सावन भादो, फिरभी मेरा मन प्यासा जानेमन जानेमन तेरे दो नयन, चोरी चोरी लेके गये देखो मेरा मन मेरे दो नयन चोर नाही सजन , तुमसे ही खोया होगा कही तुम्हारा मन आंखो ही आखो मे इशारा हो गया बैठे बैठे जीनेका सहारा हो गया. आंखो की गुस्ताखीया माफ हो आखोमे बसे हो तुम नयनोंकी बात नयना जाने...
Read more

राग मधुवंती

Image
काल बसमधून घरी जाताना पंडित जसराज यांचा मधुवंती ऐकत होतो. थेट मैफलीमधील ध्वनिमुद्रण असल्याने त्यांनी तो छान रंगवला. त्यातील विरहार्त भावना मन व्याकुळ करीत होती पण त्यातील विलक्षण गोडी पण मजा आणत  होती . अर्थात हा राग फार गायला जात नाही आणि मधुवंती म्हटलं की सुमन कल्याणपूर यांचं गाणं आठवत . मधुवंतीच्या सुरासुरातून आळविते मी नाम एकदा दर्शन दे घनश्याम नयनी माझ्या गोकुळ वसले यमुनेचे जळ गाली झरले राधेपरी मी सर्व वाहिले सुख शांतीचे धाम वसंतातले सरले कूजन तुझ्याविना हे उदास जीवन शोधीत तुजला फिरते वणवण, नाही जीवा विश्राम दासी मीरा ये दाराशी घे गिरिधारी तव हृदयाशी या पायाशी मथुरा -काशी, तीर्थापरी हे नाम एकदा दर्शन दे घनश्याम मधुवंती रागावर आधारित काही गाणी निरोप कसला माझा घेता झन झनन छेडिल्या तारा प्रेम सेवा शरण बहरला पारिजात दारी मधुवंतीच्या सुरासुरातूनी स्वप्नात रंगले मी सुमन कल्याणपूर यांचे हे अवीट गोडीचे भावगीत. त्यांचा गोड आवाज आणि जसे शब्द हेत त्याप्रमाणे सम्पूर्ण गाण्यात मधुवंतीचे मधाळ सूर सर्वत्र झिरपत असतात मधुवंती हा तोडी थाटाचा राग आहे .या मध्ये गांधार कोमल...
Read more